Η Κοινότητα Αγ. Ευστρατίου έχει πληθυσμό 371 κατοίκους (Απογραφή 2001) και έκταση 43.325 στρέμματα. Έδρα της Κοινότητας είναι ο Αγ. Ευστράτιος και περιλαμβάνει 1 Κοινοτικό Διαμέρισμα:
-Κ.Δ. Αγ. Ευστρατίου (Αγιος Ευστράτιος, Αγιοι Απόστολοι (νησίδα), Ρούμπος (νησίδα))
ΚΟΙΝΟΤΑΡΧΗΣ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΑΚΡΗΣ
Επικοινωνία:
Τηλ.: 22540-93210, 93406
Φαξ: 22540-93396,93462
Email: agioefst@aigaio.gr
Διεύθυνση: Κοινότητα Αγ. Ευστρατίου, Ν. Λέσβου, ΤΚ 81 500
ΚΕΠ ΑΓ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ
Τηλ.: 22540-93462
Φαξ: 22540-93462
Email: k.ageystratiou@kep.gov.gr
Διεύθυνση: Κοινότητα, Αγ. Ευστρατίου Ν. Λέσβου, ΤΚ 81 500
Αγ. Ευστράτιος, σύντομη περιήγηση
Ο Αγιος Ευστράτιος είναι το τρίτο και μικρότερο νησί του νομού Λέσβου, ανήκει όμως διοικητικά στο Επαρχείο της Λήμνου. Το νησί απέχει από τη Λήμνο 21 ναυτικά μίλια (από τη Μύρινα). Γύρω από το νησί υπάρχουν αρκετά μικρονήσια και βραχονησίδες από τις οποίες οι σημαντικότερες είναι το Δασκαλιό, η Βέλια και οι Δώδεκα Απόστολοι.
O Αγιος Ευστράτιος είναι από τα πιο ‘παρεξηγημένα’ νησιά του Αιγαίου γνωστός ως επί το πλείστον ως τόπος εξορίας κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.
Το έδαφος του ηφαιστιογενές και η μεγαλύτερη πεδιάδα του βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος, στη θέση Αλωνίτσι, όπου παλαιότερα ήταν εκτεταμένος αμπελώνας. Μια μικρότερη κοιλάδα βρίσκεται στις παρυφές του σημερινού οικισμού. Η υψηλότερη κορυφή είναι το ‘Σημάδι’, με υψόμετρο 298 μέτρων. Το νησί έχει λίγη βλάστηση ιδιαίτερα στα βορειοανατολικά όπου υπάρχουν διάσπαρτες μικρές δασώδεις εκτάσεις που αποτελούνται κυρίως από βελανιδιές.
Κύρια Απασχόληση του πληθυσμού είναι η αλιεία και λιγότερο η κτηνοτροφία και η γεωργία.
Η σημερινή του ονομασία αποδίδεται στον Όσιο Ευστράτιο ο οποίος κατά τα χρόνια της εικονομαχίας διωκόμενος από τον Λέων τον Γ’ τον Ίσαυρο λόγω θαλασσοταραχής αποβιβάστηκε στο νησί διακόπτοντας το ταξίδι προς τον τόπο εξορίας του. Εκεί βρίσκεται και ο τάφος του.
Από το 1928 μέχρι και το 1960 ο Αγιος Ευστράτιος είναι γνωστός ως τόπος εξορίας πολλών επώνυμων αλλά και άλλων 3000-4000 ανώνυμων εξόριστων που έμεναν σε σκηνές καθώς και φρουρών της χωροφυλακής που έφτανε τους 300.
Ο οικισμός (το μοναδικό χωριό) και το λιμάνι του Αγίου Ευστρατίου βρίσκονται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού. Το χωριό είναι σχετικά νέο δεδομένου ότι μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1968 οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα παλαιά σπίτια τους και να στεγαστούν στον νέο οικισμό που ανεγέρθηκε.
Το νησί αποτελεί οικότοπο του δικτύου Natura 2000. Στην παράκτια βραχώδη ζώνη σχηματίζονται σπηλιές με μικρές παραλίες, που είναι ιδανικά καταφύγια για τη μεσογειακή φώκια (Monachus monachus). Αρπακτικά, όπως ο μαυροπετρίτης, και σημαντικά είδη θαλάσσιων πουλιών, φωλιάζουν στους απότομους παράκτιους βράχους.
Οι εαρινές λίμνες είναι σημαντικές για τα είδη των μεταναστευτικών πουλιών και για σπάνια στα νησιά είδη φυτών. Έχουν επίσης επιβιώσει μερικές συστάδες Quercus macrolepis, είδους σπάνιου στο Αιγαίο σήμερα.
Σημειώνεται η παρουσία του Melilotus elegans, ως μοναδική αναφορά του είδους του στην Ελλάδα. Τα λιβάδια της Posidonia είναι σε εξαιρετική κατάσταση. Τέλος η παρουσία ενός απολιθωμένου δάσους κάνει το νησί ενδιαφέρον από γεωλογική άποψη.
Η συγκοινωνία του νησιού γίνεται ακτοπλοϊκώς συνδέοντας το με τη Λήμνο, το Λαύριο, την Κύμη την Μυτιλήνη και άλλα νησιά.